Ομαδικός Γάμος: Βιώσιμο Σχήμα;
Ο αριθμός των ζευγαριών που υιοθέτησαν τον ομαδικό γάμο ως εναλλακτικό τρόπο ζωής ήταν μερικές χιλιάδες, κατά τον συγγραφέα Robert Rimmer (1917-2001), τα έργα του οποίου γνώρισαν τεράστια εκδοτική επιτυχία. Τα ζευγάρια, κυρίως οι τριαντάρηδες, δημιουργούσαν τριάδες, τετράδες, πεντάδες και εξάδες, με επικρατέστερες τις τριάδες.
Το 1973 το ανδρικό περιοδικό «PLAYBOY» κάλεσε 12 διακεκριμένους εκπροσώπους της σεξουαλικής επανάστασης να συζητήσουν τις νέες τάσεις σεξουαλικής συμπεριφοράς από την ανοικτή σχέση στο ομαδικό σεξ. Μεταξύ των θεμάτων ήταν ο ομαδικός γάμος, με τα υπέρ και κατά που παρατηρούνται σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν μάλιστα υπάρχουν παιδιά. Οι ομιλητές τόνισαν τον αρνητικό αντίκτυπο στον κοινωνικό περίγυρο.
Η ανάγκη πολλών ζευγαριών να μοιραστούν τη ζωή τους με περισσότερους ανθρώπους της ίδιας ηλικίας δημιουργούσε μικρές κοινότητες στην ίδια πόλη ή σε διαφορετικές περιοχές της Αμερικής, όταν ο ένας σύζυγος συζούσε για συγκεκριμένο διάστημα με τη σύζυγο του άλλου ζευγαριού, ή δύο γυναίκες μοιράζονταν τον ίδιο άνδρα στον ίδιο χώρο.
Τα σχήματα ήταν βραχύβια, με διάρκεια 6-12 μήνες. Το ζεύγος Larry και Joan Constantine, υπέρμαχοι του ομαδικού γάμου, εξέτασαν διεξοδικά το φαινόμενο στο έργο τους «Group Marriage: A Study of Contemporary Multilateral Marriage» (New York, NY: The Macmillan Company, 1973), με επιχειρήματα και κατατοπιστικούς πίνακες.
Κοντολογίς, μια απλή ανταλλαγή συζύγων μπορούσε να καταλήξει σε ομαδικό γάμο. Ωραίες εποχές, απόκτηση εμπειριών και διεύρυνση οριζόντων. Βέβαια, σήμερα έχουμε τριάδες, αλλά αυτές περιορίζονται στην ερωτική επαφή. Καμιά γυναίκα δεν δέχεται να συμβιώνει με άλλη, πολύ περισσότερο δύο άνδρες με την ίδια γυναίκα. Προβλέπεται ομηρικός καβγάς!
Έφθασε ο καιρός να μιλήσουμε για τους εναλλακτικούς τρόπους σεξουαλικής συμπεριφοράς, τουλάχιστο όσοι δηλώνουν κατά της μονογαμίας ή του παραδοσιακού γάμου που διέρχεται κρίση.
