
Είχε αφήσει μισάνοιχτη την πόρτα, γιατί περιμέναμε το έτερο ζευγάρι, τον Πιερ και τη Σαμπίν, τα ίχνη των οποίων είχαν χαθεί στη διαδρομή «ζαχαροπλαστείο-διαμέρισμα». Ξαφνικά, ακούμε ελαφρό κτύπημα στην πόρτα και βλέπουμε τον Πιερ αγκαλιά με μια νεότερη γυναίκα. «Βρήκαμε επιτέλους τον δρόμο μας μετά τη χθεσινή κραιπάλη. Να σας συστήσω, από εδώ η Οφελί, ο Μίκι και η Μαρί-Φρανς, εμένα με ξέρετε». Σηκωθήκαμε και φιληθήκαμε ή μάλλον δαχτυλωθήκαμε. Η Οφελί έπιασε το καυλί μου και του μίλησε. Χειρονομία υγιούς ηδονίστριας!
Περάσαμε στο καθιστικό, προσφέραμε παγωμένη λεμονάδα στο ζευγάρι και ακούσαμε την περιγραφή του μεταμεσονύχτιου ομαδικού στους αμμόλοφους. Άρχισε ο Πιερ να εξιστορεί πως γνώρισε την Οφελί. «Μετά που φύγαμε από το ζαχαροπλαστείο η Σαμπίν ήθελε να δει τι παιζόταν στους αμμόλοφους. Έτσι κατευθυνθήκαμε εκεί και διαπιστώσαμε χοντρό παιχνίδι. Αχόρταγες γυναίκες κάθε ηλικίας και σωματότυπου δέχονταν κατά μέτωπο επίθεση από καυλωμένους άνδρες. Ξαφνικά, έχασα τη Σαμπίν μέσα στο πλήθος. Κάποια στιγμή άκουσα φωνές. Τρεις γυναίκες τσακώνονταν ποια θα πρωτοπάρει αδέσποτα καυλιά στο στόμα της. Βαριές κουβέντες. “Μωρέ, τσούλα, δικά μου είναι, εγώ τα εντόπισα”. “Ναι, αλλά εγώ μπορώ να τα περιποιηθώ καλύτερα”. Πλησίασα να δω και έγινε το θαύμα, γνώρισα την Οφελί. Εκείνη χαμογέλασε. “Το καυλί του εννοεί, αυτό πήρα στο στόμα μου!”»
Η Μαρί-Φρανς είχε καυλώσει με τη συζήτηση. «Ήθελα και εγώ να πηδηχτώ εκεί!» «Γλυκό μου κορίτσι, δεν μπορούσες να πάρεις τα πόδια σου. Σε έφερα αγκαλιά στο διαμέρισμα». «Να χάσω τέτοια φάση;». Η Οφελί, καυλιάρα και πανέξυπνη, απάντησε, «Μαρί-Φρανς, πάμε σήμερα το βράδυ να ξεζουμίσουμε όσους θέλουμε». «Σίγουρα, ναι».
Δεν είχαμε προλάβει να ολοκληρώσουμε την καυλοσυζήτηση, όταν εμφανίστηκε η χαμένη σύζυγος στην πόρτα. Φίλησε τον Πιερ. «Αγάπη μου, σε έχασα στο πλήθος. Έπεσα σε μια ομάδα αγριεμένων gang-bangers και μου άλλαξαν τα φώτα». Στο σώμα της υπήρχαν έντονα τα σημάδια από το χθεσινό όργιο. Αποξηραμένο σπέρμα παντού. «Με έχυσαν δέκα τύποι. Ήμουν ευτυχισμένη». «Γιατί δεν πήγες στη θάλασσα να πλυθείς;» «Δεν ήθελα...».
Την οδήγησα στο μπάνιο. Αφέθηκε στα χέρια μου. Την καθάρισα και την έγλειψα. Στο άλλο δωμάτιο η Οφελί με τη Μαρί-Φρανς έδωσαν παράσταση για τον Πιερ που παρακολουθούσε αμήχανα. Η Οφελί απέδειξε ότι κατείχε το θέμα άριστα. Την έβρισκε και με τα δύο φύλα. Εγώ με τη σειρά μου ανέβασα τη Σαμπίν στον πάγκο της κουζίνας, της άνοιξα τα θεσπέσια ροδοπέταλά της και ευχαριστήθηκα γλειφομούνι. Το είδε η Μαρί-Φρανς, με γράπωσε από τη μέση και άρχισε να τρίβεται. Η Σαμπίν είχε συνεχείς οργασμούς και έχυνε, έχυνε παντού. Μετά ήρθαν ο Πιερ και η Οφελί και η πεντάδα συμπληρώθηκε. Πηδηχτήκαμε, γλειφτήκαμε, κατουρηθήκαμε, με λίγα λόγια πήραμε πρόγευση της αποψινής νύχτας.
Μόλις απομακρύνεται το σκάφος της ακτοφυλακής, οι επιβάτες συνεχίζουν τις περιπτύξεις. «Παλιογαμένη, Ροβινιώτισσα, κόντεψες να μάς κάψεις και να πάμε μέσα για το μουνί σου!» «Τι να κάνω, με τρώει!» «Φάτο και συ!» Οι άλλοι φώναζαν ρυθμικά από την πρύμνη «βρες κάποιον να τη γαμήσει να ησυχάσουμε!»
Η Βερόνικα πηδιέται με τον 19χρονο βοηθό στο μηχανοστάσιο. Η Βαλεντίνα επιστρέφει δριμύτερη στην καταπακτή. Η Άννα, σύζυγος του Σλόμπο, κυνηγάει εμένα να με στριμώξει. «Θέλω να με γαμήσεις εδώ και τώρα!» Η Σλάβιτσα διατάσσει τις τσούλες να με αφήσουν ήσυχο.
Ήθελα να φθάσουμε το ταχύτερο δυνατό στον προορισμό μας. Αναρωτιέμαι αν οι επιβάτες είναι σε θέση να πάρουν μέρος στο προγραμματισμένο gangbang και να ξεχωρίσουν τις τρύπες των γυναικών. Ο Σλόμπο με τον Άντε μπερδεύουν τα νησιά του αρχιπελάγους. η αλήθεια είναι ότι μοιάζουν μεταξύ τους. έχουμε ήδη χάσει την πορεία μας δυο φορές.
«Άντε», λέω στο συγκυβερνήτη, «απομάκρυνε τη Γιόζιπα από τα πόδια σου». «Ξεκωλιασμένη, ακούς τι λέει ο Μίκι». Η Γιόζιπα, μια από τις ωραιότερες γυναίκες της παρέας, σηκώνεται εκνευρισμένη και πέφτει πάνω μου. «Θα σου δείξω γαμημένε!» Όνομα δεν έχω!
Ο βοηθός στο μηχανοστάσιο βογγούσε. Tον είχε στεγνώσει η βραχόβια Βερόνικα. Βρήκε νεανικό καυλί και το ρήμαξε. «Βερόνικα, ανέβα πάνω». «Να κάνω τι εκεί, δεν με γαμάτε, πίνετε σλιβοβίτσα». Στο μεταξύ ψάχνω ελεύθερο άνδρα να απασχολήσει τη Ροζάλια μήπως επιστρέψει η ακτοφυλακή. Η Ροζάλια βρίσκεται στον κόσμο της. Στα 25 της είναι η γυναικάρα. «Είμαι η τσούλα του Rovinj, γαμιέμαι από όλες τις τρύπες και σας γαμώ», μονολογεί. «Το μουνί μου είναι αφράτο και ροδοκόκκινο. έχω κάνει και ολική αποτρίχωση». Η Σουζάνα είχε σκύψει με τον φακό και έψαχνε να βρεί τρίχες. άλλη τρελάρα αυτή. Δεν είχα την κάμερα να τραβήξω αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές ακολασίας. Μόνο το σημειωματάριό μου, που όμως το είχαν καταβρέξει οι Εστιάδες. Αντί να κατουρήσουν στη θάλασσα, κατουρούσαν όποιον τους πήγαινε κόντρα.
«Ηρεμήστε λίγο. Θα μας πάνε σηκωτούς μέσα». Φωνάζουν ρυθμικά στη Σλάβιτσα, «βάλτου χέρι!» Η Σλάβιτσα, συνέχεια ερεθισμένη, με αρπάζει και με στριμώχνει σε μια γωνιά. «Κάνε πιο πέρα», λέει στην Παυλίνα, «να γαμηθούμε». Το σκάφος της ακολασίας είχε παραδοθεί στην κραιπάλη. Η Γιόσιπα ωρύεται στο πιλοτήριο ότι ο άνδρας της δεν τη γαμάει, αλλά πηδάει τη Βαλεντίνα, ο Σλόμπο είχε χάσει τα κλειδιά του. Η γυναίκα του γελάει με το πάθημά του. «Αυτός θα χάσει και το καυλί του έτσι που πάει».
Μαζεύω τα άδεια μπουκάλια μην τραυματιστεί κανένας. «Μην τα παίρνεις, τα θέλουμε να τα βάλουμε στις τρύπες μας!» Η Μάργκιτ παραπονιέται ότι της τελειώνει το μουνοποτό. «Παυλίνα, μαλακίσου να πάρω τα υγρά σου!» «Μίκι, έλα να στον παίξω!» Η Ροζάλια επιτίθεται στην Βερόνικα και την κατουράει.
Πάω στην πρύμνη. Μόλις κάθομαι, με χουφτώνει η Μικέλα, μια από τις Εστιάδες. «Θέλω γαμήσι, άγριο γαμήσι», μού λέει η ξεσκισμένη βοηθός της Εστίας. «Οι άλλοι είναι πολύ μεθυσμένοι και δεν βρίσκουν τις τρύπες μας!» Τη βλέπει η Σλάβιτσα και της ορμάει, «άσε κάτω το καυλί του, αυτό ανήκει σε μένα, την αρχιέρεια!» «Θα παίρνετε άδεια πρώτα και μετά θα τον γαμάτε!» Είχα γίνει παιχνίδι στα χέρια εθισμένων ηδονιστριών. Όποτε ήθελαν με πηδούσαν, με κατουρούσαν, με ταλαιπωρούσαν. Μόνο η Παυλίνα με τάιζε με φρέσκο γάλα.
Η Ιβάνα βουτυρώνει τους κώλους ανδρών και γυναικών. Άλλη μανιακή με τα κωλομάγουλα. «Βάλε αριθμούς στις τρύπες για τους μεθυσμένους». «Πού να βρω μαρκαδόρο, δεν πιάνει με το βούτυρο πάνω τους!».
Αποφασίζω να κατέβω στο μηχανοστάσιο. Η Βερόνικα πηδιέται άγρια με τον βοηθό. Ο 19χρονος, αντί να λαδώνει τη μηχανή, λάδωνε το μουνί της. Άλλος που είχε μπλέξει τις τρύπες. Από πάνω ακούγεται η φωνή της Σλάβιτσα. «Μίκι, παλιογαμημένε, με άφησες στη μέση». Ανεβαίνω, αλλά δεν μπορώ να βγω στο κατάστρωμα, γιατί είχε βάλει το μουνί της στην καταπακτή. «Φάτο, σε διατάζω, είμαι η αρχιέρεια σου!» «Τι έχεις βάλει μέσα;» «Γλείφε και μη μιλάς!» Τη φέρνω σε οργασμό και τελειώνει πάνω μου. Με αγκαλιάζει. Το σώμα της τρέμει. «Συγγνώμη, σού μίλησα απότομα». «Παλιογαμημένη Ροβινιώτισσα, με έχεις κάνει υποχείριό σου, αλλά σε συγχωρώ για τελευταία φορά».
Μετά καθόμαστε αγκαλιασμένοι στον πάγκο, παίζοντας μεταξύ μας και τσιμπώντας ο ένας τον άλλο. «Όταν ξανάρθεις, θα σου κάνω αποτρίχωση στο κωλαράκι σου!» «Θέλω να είναι λείο σαν το δικό μου». Μού βάζει κωλοδάχτυλο να πιάσει τον προστάτη. «Ξέρω ότι σε τρελαίνει!».
Το βράδυ του Σαββάτου, παρουσία 70 μελών του ΚΣΑΑ (35 ζευγαριών), η M. και εγώ προχωρήσαμε στην επιβεβαίωση της τριετούς επιθυμίας μας να γίνουμε «νόμιμο» ζευγάρι και να μοιραζόμαστε τη ζωή μας με επιλεγμένα ζευγάρια όσο διάστημα βρισκόμουν στο Rovinj.
Φθάσαμε στο μαγαζί στις 23.00, μισή ώρα πριν από την καθορισμένη ώρα έναρξης της τελετής. Η Μ. φορούσε την παραδοσιακή τοπική ενδυμασία με το κόκκινο χρώμα και τη μαύρη, κεντητή ποδιά, λευκές κάλτσες και μαύρα γοβάκια, και εγώ μαύρο παντελόνι, σκούρα υποδήματα, λευκό μακρυμάνικο πουκάμισο και το απαραίτητο γιλέκο. Ήταν πανέμορφη και σίγουρη για την επιλογή της.
Στην είσοδο μάς περίμεναν οι ιδιοκτήτες του μαγαζιού, Toni και Jadra, με τους οποίους είχαμε συμφωνήσει να συνάψουμε ομαδικό γάμο προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις του 21ου αιώνα. Η Jadra(nka) άνοιξε μια κασετίνα και έβγαλε ένα άκρως ερωτικό περιδέραιο, δώρο του ζευγαριού. Το περιδέραιο κατέληγε στο στήθος της M. «Αύριο πρωί, εμείς οι τέσσερις θα ενωθούμε επίσημα με τον δικό μας τρόπο…», είπε η J.
Είχε ήδη ολοκληρωθεί η προσέλευση των μελών που φορούσαν τις σταμπωτές φόρμες κατοικίδιων και όχι μόνο για τη θεματική βραδιά «η φάρμα των ζώων». Σηκώθηκαν, χειροκρότησαν και ευχήθηκαν τραγουδιστά. Ο K. έπαιξε με το ακορντεόν του το γνωστό λαϊκό τραγούδι «Slatka Marijana» (Πονηρή Μαριάνα) που αναφερόταν σε μια μικρή που δεν εμφανίστηκε στο πρώτο ραντεβού της.
Προχωρώντας προς τον χώρο της τελετής στο βάθος του διαδρόμου, σταματήσαμε στους αγαπητούς φίλους μας που ήθελαν να αγκαλιάσουν το κορίτσι. «Να ζήσετε, γλυκιά μου, και να προσέχετε ο ένας τον άλλον!»
Όταν, τελικά, συγκινημένοι πήραμε τη θέση μας στο μικρό τραπέζι με τα κόκκινα τριαντάφυλλα, τα χειροκροτήματα σταμάτησαν κι άρχισε η τελετή. Παράνυμφοι ήταν ο σύζυγός της Ante και η παιδική φίλη της M., Nikolina, που πέρασε στα χέρια μας τα μαύρα δαχτυλίδια με τα αρχικά «Μ.Μ» και μας στεφάνωσε με αγριολούλουδα.
Πρωτος μίλησε ο νόμιμος σύζυγος της M. που αναφέρθηκε στον ανοικτό γάμο που διατηρούσαν για πολλά χρόνια σε μια συντηρητική πόλη. «Αγαπητοί φίλοι, όπως γνωρίζετε, μοιράζομαι τη ζωή μου με δύο υπέροχες γυναίκες. Ήμασταν λειτουργική τριάδα στη ζωή και στο παιχνίδι μέχρι που γνωρίσαμε τον Μίκι.
Η γνωριμία αυτή υπήρξε καθοριστική για την απόφασή μας να γίνουμε τετράδα και την επιθυμία της συζύγου μου να συνάψει παράλληλη σχέση με δεύτερο άνδρα. Μας άλλαξε όλους προς το καλύτερο, εγώ έγινα καλύτερος άνθρωπος και σύζυγος, η N. ήρθε πιο κοντά μας και η M. κάλυψε το κενό που αισθανόταν: να αγαπήσει και να αγαπηθεί από έναν ώριμο άνδρα.
Στις αρχές του χρόνου μάς το ανακοίνωσε και την ενθαρρύναμε να προχωρήσει. Χθες βράδυ, στην προκυμαία, ανέβηκε στον μεγάλο βράχο στην αποβάθρα του εξωτερικού λιμανιού, έβγαλε τα γοβάκια της και τραγούδησε ένα παραδοσιακό τραγούδι. Σήκωσε τα χέρια της προς τον ουρανό, προκαλώντας παραλήρημα ενθουσιασμού στους περαστικούς. Ιδιοκτήτες εκδρομικών σκαφών σταμάτησαν τις εργασίες τους να δουν τι συμβαίνει, σερβιτόροι έμειναν ακίνητοι με τους δίσκους στο χέρι και οι πελάτες παρακολουθούσαν το ασυνήθιστο φαινόμενο.
Αυτή την υπέροχη γυναίκα, σύζυγο, σύντροφο και συνεργάτιδα, παρδίδω σήμερα το βράδυ ενώπιόν σας στον Μίκι, που είναι ήδη μέλος αυτής της πολυσυντροφικής οικογένειας, με την ευχή να την οδηγήσει στην κορύφή του ηδονιστικού βουνού και να της προσφέρει αυτά που της λείπουν από τη ζωή της».
Με τη Marijana είχαμε δεθεί σε τέτοιο βαθμό που όλοι μάς θεωρούσαν νόμιμο ζευγάρι, αν και γνώριζαν ότι εκείνη είχε «ανοίξει» τον γάμο της.


